Na scenie działają aktorzy, z widowni obserwują scenę widzowie. Dzieli ich mniej lub bardziej widzialna granica, lecz łączy coś dużo istotniejszego: wspólne doświadczenie. Teatr nie istnieje bez publiczności a przedstawienie dzieje się dopiero wtedy, gdy przeżywamy je razem z innymi. Wspólnie.

W świecie pełnym podziałów teatr przypomina, że wspólnota nie oznacza braku różnic. Możemy różnić się poglądami, doświadczeniem i tradycją, a mimo to siedzieć obok siebie i patrzeć w jednym kierunku.

Teatr przypomina o sprawach, które chętnie spychamy na margines codzienności. O samotności, pamięci, lęku, nadziei, potrzebie bliskości i sensu. Pozwala zobaczyć w historii innej istoty fragment własnego życia.Teatr jest jedną z nielicznych form aktywności człowieka, która:

• trwa nieprzerwanie od starożytności,

• wymaga fizycznej współobecności,

• łączy emocję i refleksję,

• nie wymaga wspólnej wiary ani poglądów,

• nie potrzebuje realnego przeciwnika,

• zamienia różnicę w warunek doświadczenia, a nie przeszkodę.

To bardzo rzadka forma ludzkiego współistnienia. W Fundacji Miejsca Wspólne wierzymy, że takich przestrzeni dziś szczególnie potrzebujemy. Miejsc, które nie izolują ludzi od siebie, lecz pomagają im
być razem — uważniej, mądrzej i piękniej.